Vlaanderen (voorlopig) schaakmat gezet.

 

Zaken in vraag stellen

 

De Coronacrisis zal onze samenleving voor diverse uitdagingen plaatsen, en veranderingen zullen zich op termijn opdringen. De globalisatie wordt in vraag gesteld, welke strategische producten moeten hier geproduceerd worden (cf. de saga van de mondmaskers), geen of minder bezuinigingen in de sociale zekerheid, een sterke overheid is zinvol in tijden als deze, de organisatie en toekomst van de WZC’s … Tijdens ernstige crisissen worden we altijd geconfronteerd met de zwakheden van het systeem, en kan men er proberen er iets aan te doen. Men moet wel oppassen niet te veel regelgeving te creëren die nog amper bewegingsruimte openlaat, en je verstikt. Vooral omdat de maatschappij snel evolueert, maar de regels niet even snel aangepast worden.

 

Vlaamse meerderheid veronachtzaamd

 

Maar sommige zaken worden niet in vraag gesteld. Iedereen herinnert zich nog goed hoe half maart 2020 de NVA met Bart De Wever, en een aantal andere Vlaamse partijen, voor schut werden gesteld. De NVA had blijkbaar met Paul Magnette bijna een akkoord bereikt, maar onder druk van zijn achterban en in samenwerking met de liberale MR werd dit via de media afgeblazen. Bart De Wever kandideerde openlijk, als voorzitter van de grootste partij in België, voor het premierschap maar de franstaligen stelden een veto. Zij beslissen blijkbaar wat er mag en niet mag, ondanks het feit dat de Vlamingen bijna 60 % van de bevolking tellen. Daarbij gaat er ieder jaar voor minstens 7 miljard euro transfers van het noorden naar het zuiden, waarvoor men ons wel enige dank verschuldigd moge zijn.

 

Sleutelposten voor franstaligen

 

In België is het zo dat alle topbenoemingen op een 50/50-basis gebeuren, wat sterk in het voordeel is van de franstaligen daar ze slechts iets meer dan 40 % van de bevolking vertegenwoordigen. Vooral de MR is goed bedeeld: ze beschikt over de meeste sleutelposten. In Europa is er Ch. Michel die president is, alhoewel zijn palmares na enkele maanden mager oogst. Hij bereikte voor de Coranacrisis geen akkoord over de Europese begroting, en sinds een maand horen we practisch niets meer over hem. Macron en Merkel delen de lakens uit.

 

De MR heeft ook de Europese commissaris met Didier Reynders. Het is ongelovelijk wat die persoon de laatste 15 jaar allemaal heeft mogen doen. Hij heeft op diverse sleutelposten zijn mannetjes gepiloteerd. Ook al maken ze grove fouten, ze blijven op post. We verwijzen bv. naar de voorzitter van de vroegere Bankcommissie, Jean-Paul Servais. Tijdens de financiële crisis bleek dat men fors tekort was geschoten in het bankentoezicht, maar Servais werd als Reynders-boy benoemd tot voorzitter van FSMA (een spin-off van de vroegere Bankcommissie). Ook wij persoonlijk werden na succesvolle examens een paar keer geconfronteerd met het feit dat je als Vlaming op het ogenblik van de politieke benoeming geen kans meer had.

 

In België is Sophie Wilmès nu de premier. Ze stelt zich nu neutraal op, alhoewel ze in de periode als schepen in Sint-Genesius-Rode de Vlamingen niet zo goed gezind was. Het is trouwens nu bijna 10 jaar geleden dat er nog een Vlaming premier is geweest!

 

Maar de MR heeft zich ook op andere vlakken goed bedeeld. De gouverneur van de Nationale Bank, Pierre Wunsch, behoort ook tot deze partij. En we kunnen zo doorgaan.

 

Hoe lang moeten de Vlamingen dit allemaal nog slikken. De wijze waarop de nieuwe en nog jonge voorzitter van de MR, Georges-Louis Bouchez, zich als overtuigde unitarist uitliet over de defederalisering rond de jaarwisseling, spreekt boekdelen. In een interview met De Standaard  (4-5 april 202 0) verweet hij Maggie De Block, die kritiek kreeg van de franstaligen o.w.v. het gebrek aan mondmaskers, dat ze “met haar woordkeuze niet genoeg gevoeligheid toont, qu’elle n’a pas assez de coeur”. Het wijst op een gebrek aan respect voor de Vlaamse manier van werken, die anders is dan bij de franstaligen. We aanvaarden dit, maar het mag wederzijds zijn. Deze houding is echter niet uitzonderlijk bij hen. Men kan zich trouwens afvragen of een franstalige minister het beter zou gedaan hebben.

 

Al die benoemingen zijn politiek gemotiveerd. En dat is heel nefast. Niet de bekwaamheid speelt een rol, wel tot welke partij je behoort en of men altijd op U kan rekenen. De particratie op zijn best. Politiek benoemden zijn practisch onaantasbaar ook al werken ze niet goed, wat we zelf aan de lijve hebben kunnen ondervinden.

 

Opbod in de Coronacrisis

 

De Belgische staatsstructuur werkt niet goed. Dat hebben we reeds lang gezien. Sommigen willen terug naar de unitaire staat, maar dat zal opnieuw in het voordeel van de franstaligen zijn. Ze tonen echter reeds nu een gebrek aan respect voor ons.

 

Maar een nieuw nadeel is het opbod dat we zien tussen enerzijds de regio’s, en anderzijds de federale staat. Om de economie, de bedrijfswereld, en de mensen te ondersteunen werden tal van budgetaire ondersteuningmaatregelen genomen. En terecht, zolang als dit maar tijdelijk blijft. Maar op de duur is het moeilijk nog het bos door de bomen te zien, vooral omdat er een opbod is tussen enerzijds de federale regering, en anderzijds de regio’s. En dit is niet goed, zowel budgetair, als qua efficiëntie. De eventuele begunstigden moeten in dit moeras zelf hun weg zoeken, en bij diverse administraties aankloppen.

 

Quid na de Coronacrisis?

 

Hopelijk gaat men na Corona de zaken ernstig aanpakken, maar we betwijfelen het. De franstaligen zijn erg tevreden met de huidige toestand. Bouchez zei in het reeds vermelde interview dat er enkel een politieke crisis is in vlaanderen!

 

Tal van zaken moeten aangepakt worden: het afbouwen van de politieke benoemingen, internationale en federale sleutelfuncties verdeeld onder franstaligen en nederlandstaligen op basis van de bevolkingscijfers, verder evolueren naar een soort van confederale staatsstructuur waar alles veel transparanter is met een duidelijke aflijning van de diverse verantwoordelijkheden, afslanking van de staatsstructuur door de afschaffing van een aantal instellingen (senaat, provincies, …)…

 

Deze initiatieven kunnen al veel geld opbrengen, en de kosten van de Coronacrisis financieren. Maar de kans bestaat dat we opnieuw in de oude gewoontes vervallen, en dat men voor de gemakkelijkste oplossing zal kiezen: verhogen van de belastingen.

 

In ieder geval zullen verkiezingen wel uitsluitsel brengen als men geen initiatieven neemt. De Vlaamse V-partijen hebben bijna 50 % in Vlaanderen: de franstaligen zouden daar best eens goed over moeten nadenken.

 

Paul Becue

12/4/2020